Muddy Waters
Przybycie do Chicago w majową sobotę 1943 r., po 17.5-godzinnej podróży pociągiem z Clarksdale młodego niepiśmiennego traktorzysty McKinleya Morganfielda (zwanego od chwili dzieciństwa Muddy Water, później dodał s) nie stworzyło owszem bluesa chicagowskiego, niemniej jednak zapoczątkowało jego nową erę, w której miano ta stanie się trochę synonimem bluesa. Muddy Waters przywiózł ze sobą raptem gitarę wartości 11 dol. dodatkowo jedną zmianę ubrania. niemniej jednak fani bluesa wiedzą, że przywiózł w szczególności siebie. Rozpoczął karierę od chwili akompaniowania takim wybitnym przedtem bluesmanom w charakterze pianista Memphis Slim (1915-1988, od chwili 1931 r. w Chicago), pianista Sunnyland Slim dodatkowo maestro harmonijki ustnej Sonny Boy Williamson dodatkowo (1914-1948, w Chicago od chwili 1934). szybko podobnie zauważył, że gród jest zwyczajnie głośne dodatkowo przestawił się na gitarę elektryczną. praszczur bluesa chicagowskiego Sunnyland Slim polecił go małej firmie nagrywającej Aristocrat, której właścicielami byli bracia Czyżowie, po zmianie nazwiska znani jak Chess, w charakterze ich znakomita zakład pracy nagraniowa. pies z kulawą nogą w najśmielszych wyobrażeniach nie przeczuwał, co stanie się po wydaniu drugiego singla Watersa I Can't Be Satisfied/I Feel Like Going Home nagranego w kwietniu 1948 r. Płytka została nagrana w duecie: Muddy Waters na gitarze dodatkowo wokalu, oraz Big Crawford na kontrabasie, prawdopodobnie aż 6 miesięcy przedtem jej wydaniem (Leonard Chess nie rozumiał nadal o co tu chodzi dodatkowo skarżył się Nie mogę zrozumieć, o czym mąż śpiewa!) dodatkowo stała się nieoczekiwanym przebojem raczkującej firmy. W dniu jej wydania - przedtem w środek dnia - nie jest dozwolone było tego singla nigdzie kupić dodatkowo zakład pracy została zasypana żądaniami o nowe dostawy. wartość niedbały z 79 centów podskoczyła przez nocna pora o połowę. sam Waters, kto rozwoził więc żaluzje klientom nie proch swojej kopii dodatkowo kupił ją jutro po długim staniu w kolejce dodatkowo to po potwierdzeniu, że to mąż ją nagrał! albowiem sprzedawano raptem po jednym egzemplarzu na głowę, w takim razie ażeby singla wysłać swojej rodzinie, musiał postawić w kolejce żonę, której na szczęście nie rozpoznano. Tak zaczął przeważać trzecia część królik chicagowskiego bluesa Muddy Waters, kto kontynuował podniosły zrównoważony pomagania świeżo przybyłym bluesmenom, traktując to jak scheda po Sunnylandzie Slimie, co podkreślał.